De vermoeidheid van geitenwollensokken…

Goedenmorgen,

ik ben er zo klaar mee! Eigenlijk ging ik vanaf nu nog maar een keer per week iets schrijven. Alleen… er gebeuren zo ontzettend veel dingen die ik kwijt moet. So, here we go… again…

Ik ben een nacht mens. Vroeg naar bed is voor mij rondt een uur of twaalf of een ‘s nachts. Deze nacht was het half vier… gewoon normale tijd, vind ik. Maar ik moest boodschappen doen vandaag. En ik wil de drukte vermeiden – met rust gelaten worden in de winkel.

Dus, ging mijn wekker vanochtend om seven uur… Om half negen naar de winkel gelopen. Eerst de Albert Heijn – op weg daar naartoe bedacht ik, dat ik meteen ga aangeven, dat ik vrijgesteld ben van de vermomming. Zo gezegd, zo gedaan. Heel erg vriendelijke medewerkster bij de balie – ze bedankte zelfs voor de informatie.

En toch kwam er in het begin een lichte paniekaanval bij me op… blijven ademen, blijven ademen. Iedereen kreeg een grote glimlach van me en een vorlijk “Goedemorgen!”. Zo bescherm ik mezelf tegen al die negatiefe energie om me heen. “Angriff ist die beste Verteidigung!”

Toen ik klaar was bij de Albert Heijn ging ik nog naar de Ekoplaza om kaas te kopen. Hier heb ik het niet aangegeven. Werdt alleen wat raar angekeken door medewerkers en medemensen. Verder geen problemen…

Toen op zoek naar naainaalden – onderhoudswinkel in. Er stond natuurlijk buiten en groot bord met: “Zonder masker geen entree!” of dergelijks, dus ik meteen naar een medewerker binnen met de vraag:

GWSM: “Ik ben vrijgesteld, mag ik bij jullie winkelen?”

Medewerker: “Ja, mevrouw, maar volgens mij is iedereen gewoon vrijgesteld op dit moment…”

GWSM: “Hier ga ik even niet op in…”

Medewerker: “Heel slim van u mevrouw…”

Ach ja… ach, ach… mijn energielevel begon te zakken en begon ik licht opstandig te worden…

Andere winkel niet eens binnengelopen… dat boordje daar was afschrikkend en nog veel groter!

Verder nog naar de Jumbo en de Praxis geweest. Bij de Jumbo geen enkel probleem – ontzettend vriendelijke medewerksters! Bij de Praxis, na de standaard vraag vrijstelling blablabla: “Moet u zelf weten!” Op die manier.

Toen had ik echt geen zin meer.

Ik voel me moe en uitgeput. En weet je? Ik begrijp die mensen allemaal! Ik zou ook geen zin hebben in stomme vragen. En toch ga ik het wel blijven doen! Het geeft me zo veel meer rust in mijn hoofd als ik van tervoren vraag of ik wel of niet welkom ben. Ik zou zelfs mijn attest laten zien – niet het briefje dat inderdaad iedereen kan printen.

Er zijn bij verschillende winkels uren voor “oudere” en – hoe noemen ze ons ook al weer? “Kwetsbare”? Vanaf zeven tot negen uur ‘s ochtends… alsjeblieft nou! Ben ik net naar bed gegaan moet ik weer opstaan – misschien vanaf nu maar gewoon boodschappen doen voordat ik naar bed ga?

Worden jullie ook zo moe van mijn gemiep?

Lees deze blog niet zou ik zeggen.

Nou, vandaag dus ook nog mijn Dal uren abonnement opgezegt bij de NS. Verrassend vriendelijk benadert! Opvallend is, dat de medewerkers bij de Facebook Hotline niet eens weten, dat er geen uitzonderingen op de vermommingsplicht zijn bijj de NS!

Zou het liefst weer naar bed willen gaan – maar moet nog cadeautjes maken voor sinterklaas en kerst…

Spreek jullie later!

3 thoughts on “De vermoeidheid van geitenwollensokken…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s